چه زیبا گفت سهراب سپهری :

خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها

چه شادیها خورد برهم

چه بازیها شود رسوا

یکی خندد ز آبادی

یکی گرید ز بربادی

یکی از جان کند شادی

یکی از دل کند غوغا

چه کاذب ها شود صادق

چه عابد ها شود فاسق

چه فاسق ها شود عابد

چه زشتی ها شود رنگین

چه تلخی ها شود شیرین

چه بالاها رود پایین

عجب صبری خدا دارد که پرده بر نمیدارد..!!